05-04-09

stress

wat een toestand, al een week examens en eindwerken... ik ben prikkelbaar, nerveus, ik bibber in de klas harder en harder als mijn beurt voor de presentatie nadert, ik ren over en weer naar de toiletten en denk 'jee, waar is dit nu voor nodig?'

ik heb nog nooit examenstress gehad, en werkstress al zeker niet.

nu ben ik van ziekenhuis veranderd en van dok. Vrijdag had ik een shockerend gesprek. Ze is heel competent, dat weet ik zeker, dus ik kan niet eens denken "dat mens weet er niks van"En het gekke is dat ik door moet, door met die examens en eindwerken. Zelfs 's nachts (zoals nu) (computer werkt traag en ik tik terwijl ik wacht). Ik heb geen tijd om ook maar even te denken aan de verschrikkelijke angst die ze in mij heeft geplant.

Ik red het wel hoor. Denk ik. Maar met andere stress erbovenop is het een beetje veel. En gewoon al het idee dat ik op 16 april weer een portacath moet krijgen - op dit moment denk ik dat ik nog liever van het dak spring dan dat.

Ik werk aan mijn eindwerk en denk aan de portacath. Omdat dat zo dichtbij is richt ik alle angst en afgrijzen daarop. Tegelijk denk ik "kom op, doe het met doodsverachting!"

Ja.

No Surrender. I'ld rather die.

02:08 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

sterkte Meidje meidje, houdt het dan nooit eens op voor je? Wat jij moet verduren is bijna niet te doen.Heel veel sterkte,ook met je examenstress (wat betreft die examens en presentatie ,weet je nog: Schijt aan de padvinderij!) Veel liefs,ik denk aan je,Klas.

Gepost door: Klaske | 06-04-09

Kop op Saskia, je kan het, jij zeker, daar geloof ik in.

Gepost door: Fatima | 06-04-09

De commentaren zijn gesloten.