19-02-09

hondje

Virolai is meer en meer bij mij. Vreemd (nu ja) genoeg wordt het moeilijker en moeilijker haar in Donkey achter te laten, maar omdat ik nu terug "naar school" ga, kan het moeilijk anders, ze kan hier niet de hele dag alleen zitten, nu ja, dat kan ze wel maar er zijn de omstandigheden, maw de kat...

Als ik naar huis rij zonder haar moet ik de stereo heel luid zetten (iPod aangesloten op boxen bedoel ik, hoe ouderwets klinkt stereo!) en liedjes meebrullen (Tatu is ideaal) of ik heb de indrukviri dat ik instort, letterlijk, dat mijn lijf in elkaar klapt en ik alleen maar kan gillen, totale paniek. En zo had ik laatst met t.A.T.u. een vreemde belevenis. Het ging van "If they hurt you, they hurt me too" (uit "All About Us) en hoe banaal ook die zin, ik besefte opeens dat het me wel plezier zou doen als iemand dat tegen mij zei. En dat ik niet zou weten wie dat zou zeggen, F'y bijvoorbeeld vindt dat ik maar voor mezelf moet opkomen, als iemand mij kwetst heeft hij daar niks mee te maken, ik ben volwassen en sterk genoeg en anders moet ik maar relativeren.

Maar ik wil het nu graag zeggen, vrienden die ik graag heb: if they hurt you, they hurt me too.

And I can hurt them much harder.

Maar ik ben niet in een oorlogszuchtige of defensieve stemming hoor (weg met defensie, btb!). Integendeel, ik ben moe maar tevreden. Sinds een week volg ik full-time les, "webdesigner", en het is dolle pret. Echt, ik vind het hyper leuk. Het is wel verschrikkelijk zwaar, het tempo ligt heel hoog, ik ben grafisch heel zwak en ik ben vlugger moe dan iemand anders, chemo en een hoop zorgen.

Over de chemo o.a. En over de hele kloteziekte. Die Gemzar lijkt geen snars te helpen en vorige week had ik zoveel pijn. Daarover ben ik redelijk wanhopig.

Het is allemaal moeilijk met elkaar te rijmen. I get knocked down, but I get up again, nog zo'n auto-hit tegen Virolai-gemis. O ja, zij zou wel bijten als iemand me kwaad deed. Met haar lief snufferd. Met haar trouw hartje. Niet iedereen denkt er zo over, maar ik ben er zeker van: een meisje heeft een hond nodig.

Ik ben er alleen nu niet zo zeker meer van. Noch van dat "get knocked down", noch van dat "get up again". Het gaat even niet over drijven of zinken, hoe heet dat weer als je tussenin dobbert?

Gisteren moesten we de HTML-code schrijven voor een tabel van 8 op 8 cellen en ik had 197 fouten! Ik viel bijna flauw! (Overal de </td> vergeten, dat komt ervan als je niet braaf eerst <td></td> schrijft en je rommel daar tussen zet!
Vandaag opnieuw (na meer dan 25 jaar!) geleerd hoe je een doos tekent volgens de regels van de perspectiefkunst. Pjoeh!

Nog 4 maand les, elke dag van half 9 tot 5, en dan 6 weken stage. Ik hoop dat ik het kan.

Morgen komt m'n F'y terug uit Nîmes en gaan we naar Bénabar en zaterdag oh! ah! Vincent Delerm! Soms kan je toch gelukkig zijn (en zaterdagavond nog meer!)

Ik zou gewoon zo graag gewoon, gewoon, gewoon een normaal leven hebben. Het is allemaal een beetje veel, Vincent Delerm enzo... :-)

22:34 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Er was eens de V.B.U. Hallo liefste Sijsje,
Ook ik word redelijk wanhopig omdat je mij nog steeds geen persoonlijk levensteken gaf. Je hebt je druk, en dan een Vrouw waarvan je al twintig jaar niets meer gehoord of gezien hebt, en die zo naar je vraagt...Ik blijf hopen. Kom naar mijn Blog en laat een berichtje, wil je? Ik heb vriendinnen die ik je graag zou voorstellen.
Veel kusjes, veel liefs
Jouw Nadia (die je niet vergeten kan).

Gepost door: Nadia NORDEN | 19-02-09

maar Saskia! zoveel fouten in een simpele tabel! Wacht maar tot je met frames begint...
En... ik zou ook bijten als iemand jou kwetst. Echt, uit de grond van mijn hart :-)

Gepost door: Schaduw Zijde | 20-02-09

if they hurt you... nou.. laat ze maar oppassen. dan zal ik hen eens pijn doen!

you're friend forever

Gepost door: maureen | 22-02-09

virolai Virolai rules.. ze is 'the best'.

Gepost door: maureen | 24-02-09

De commentaren zijn gesloten.