03-09-08

co columbia!

An is in Columbia, waar ze werk (vergaderen) en vermaak (rolschaatsen, dansen) probeert te combineren. Wat een eigenaardig land! (we skype'en). Zo was er laatst in Cali een bomaanslag, 4 doden en 28 gewonden. In de krant stond dat NA het voetbalnieuws.
Ik vroeg: "Is dat dan zo banaal?"
Zij antwoordde: "Nee, maar voetbal is belangrijker".

Nu ja, wat stond er bij ons op de voorpagina van De Morgen, gisteren (of eergisteren): "Bart De Pauw verlaat Woestijnvis".

Ben een week thuis omdat ik zo koortsig en moe was - vervelend want op mijn werk is het net zo druk. Ik ben ook wel ontgoocheld, na 2 maanden zonder "behandeling" had ik eigenlijk gehoopt helemaal opgefleurd te zijn. Maar vrijdag (overmorgen dus) moet ik al terug, bah, bah, bah! Eerst langs cardiologie, dan naar oncologie. Moet ik nu hopen dat de toestand van mijn hart niet toelaat de behandeling te herbeginnen of moet ik hopen dat mijn jong en krachtig kloppend hart (is het ook! het hangt gewoon graag de paljas uit op echografieën) prima in staat is nog meer vergif te tolereren? Wat is goed?

Ik denk er niet veel over na, maar ik voel hoe de donkere wolken zich beginnen samenpakken. Ik heb TOTAAL geen zin om te gaan. Ik ben geen patiënt! Er is een verschrikkelijke vergissing in het spel!

Bruce zingt hier net: "Two hearts are better than one - Two hearts girl get the job done". Ah, okee! Dat is dan ook weer opgelost! :-)

Soms geloof ik niet in het toeval.

11:15 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik ben de tel en de draad ergens kwijt, vrees ik... misschien tijd voor een babbel om weer bij te zijn,... maar wat is dat nu over die behandeling?? Toch geen chemo? En zo ja, waarom dan? En zo nee, wat dan wel?
Hoe gaat het ondertussen met de koorts en vermoeidheid?

dikke knuffel

Gepost door: me, myself | 09-09-08

De commentaren zijn gesloten.