29-06-08

dat hond

Vandaag hebben mama, papa en ik ons het vuur uit de sokken gerend om alles klaar te maken voor mama's pensioenfeest morgen. De collies van de VRT komen en gaan een liedje zingen etc., het wordt wel leuk maar we hadden een hoop werk.

En overal waar ik ging volgde dat hond me. My Snoopy. Virolai. En overal waar ik ging keek ik naar dat hond. My Snoopy. Virolai. Op een bepaald moment riep papa haar en zei "zit" en ze deed dat wel,heel vluchtig, maar rende toen terug naar mij.

Ik keek zowat verontschuldigend, want wie zorgt 99% van de tijd voor haar? (voor de oningewijden: my hond woont bij m'n ouders omdat ik hier bij F'y en J ben komen wonen die Rambo hadden (een angstige kat) en geen hond in huis wilden hebben - J is ook wat allergisch).

Papa zei: "Ze heeft maar één baasje, dat zie ik ook wel.".

Ik heb gehuild van Donk tot hier. Ondanks de geweldige week (Bruced and Kickin') en dat ik dacht dat alles min of meer goed was, ook al maak ik me wat zorgen.  Ik lees "Ada" (nog altijd!) en "The Annotated Lolita" en ik heb nooit eerder zo goed begrepen waar alles om gaat, leven, literatuur, die ongelofelijke vrijheid!

En onderweg maar janken en opeens besefte ik dat IK Vladimir ben, degene die al weken in mijn hoofd rondhangt met de bijbehorende zin "Vladimir! NO!!!! You're all wrong!!!". Het is dus: "No, Saskia, you're all wrong!". En ik begrijp opeens waarom die zin zo dringend klonk. En ik voel me stom dat ik zo langzaam denk.
Met "all wrong" bedoel ik niet echt "all", het gaat vooral om literatuur en de implicaties daarvan.

Vanaf nu kom ik op voor dat hond. Onder andere.

En als mensen veronderstellen dat ik wijzer ben geworden en meer kan relativeren door mijn al 8-jaar durende strijd met het K-monster... wel nee. Net niet. Ik heb aan die hele kloteziekte niks gehad, het heeft me alleen een behoorlijk stuk leven afgenomen en daar is niks leerrijks of interessants aan (ik denk er eigenlijk ook nooit aan, zelfs bijna niet als ik in het AZ ben!)

En nu: No Surrender in 4 dimensies ipv in 3.

Ik heb vandaag een schaakspel gekocht. Geen hyper mooi, maar alle stukken zitten erin. Ook lopers (vervelende stukken!!!!).

Ik heb echt geluk, eigenlijk. Ik moet het alleen niet zo opzij schuiven (Virolai, e.g.) en ook...

Weten jullie hoe Nabokov op het idee van "Lolita" is gekomen? Hij hoorde een verhaal over een baviaan die van zijn oppasser een potlood en papier had gekregen. En het enige wat dat diertje wist te tekenen waren de tralies van zijn eigen kooi.

Zoo.

Vrienden, slaap lekker! Ik ben een ongelofelijke insomniac maar ook dat is mijn eigen schuld, op de computer rammen tot kwart na middernacht en dan in bed springen en honderd keer opstaan (nog wat water, een ander boek, mijn pen, papier, ander papier, water, beer, een tijdschrift, te warm, te koud, een appel, haar nat maken (omdat het dan de volgende ochtend zo krullerig is), ander boek, groot licht aan, CD, licht uit, licht aan, lyrics opzoeken op internet, water...). Ik word er zelf duizelig van. Thee.

ps ik heb een kaart geschreven aan prof. Appel en terwijl ik die man niet eens ken heb ik geschreven "Dear Professor Appel (though I don't know if you exist and even am in doubt about my own existence)". Die heer moet wel denken dat een totale gek hem aldus adresseerde (als hij de kaart al ooit krijgt - ik heb het naar zijn buro gestuurd maar hij is met emeritaat - als hij bestaat, ik voel me zo dwaas dat ik dat niet weet, maar dat is ook wel grappig).

ps2 Als die kaart bestaat, natuurlijk!!! :-) 

00:22 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.