30-03-08

Bart (mijn broer) lijkt perensap te drinken en geeft toe!

vrienden, soms lijk ik kort verdwenen en dan is dat ook zo. jullie onhandige dienaar lag in bed te kronkelen met maagpijn, als een echte ouwe zeur.

Maar gisteren was ik weer op de been en we gingen naar Brussel - F'y had een optreden (bij te wonen), ik een filmvoorstelling (omdat ik absoluut mee wilde naar Brussel had ik een vertoning gekozen en ik wilde absoluut mee naar Brussel vanwege Waterstone's (nog altijd W.H. voor de vrienden) en Sterling Books (want internet op of af, je kan alles bestellen, natuurlijk, natuurlijk, maar o! wanden vol boeken, de geur, de kleuren, de verschillende types andere klanten (eentje was zijn notebook & pencil kwijt en sprak daar iedereen op aan, vooral mijn rugzak werd 'het kwade oog' gegeven, maar ik zweer jullie, vrienden, ik heb nog nooit van m'n leven iets gepikt (behalve de mooiste knikker van een vervelend meisje uit mijn klas) en ik zou nooit iemand's notebook meegritsen, die man was totaal verloren. Om de verdenking af te wimpelen heb ik helpen zoeken maar maakte me daarmee duidelijk alleen nog verdachter... pfff!). Helemaal onschuldig ben ik ook niet want...
Toen ik nog samenwoonde met Tom (mijn ex-man) en Dirk (mijn neef) en Toon (een vriend die met 8 ballen kon jongleren) hadden we ook een kat (de betreurde Svjetopolk) en 'de jongens' vonden dat een kat niks mocht kosten, dus pikten ze altijd het katteneten (altijd Sheba, ja, als je dan toch pikt...) en daar was ik een paar keer bij (maar heb er zelf nooit in mijn zakken gestoken) en op een keer werden we in de lurven gevat door een winkeldetective! Die geloofde gelukkig wel dat het 'par inadvertance' was (een onschuldig gezicht is een groot voordeel in de wereld en dat hadden we allevier), maar 'het mocht niet meer gebeuren' dus daarna gooide ik altijd zoveel katteneten in de kar, als we gingen winkelen, dat ze kwaad alle Sheba elke keer weer uit hun zakken haalden: "Ja zeg, als jij er koopt heeft het ook geen zin dat we er pikken!".
O en vlak voor die samenwoonst hadden we geen meubelen en geen huisgerief en mijn grootouders hadden de hele familie uitgenodigd op restaurant en daar hebben we (Toon was er niet bij vanwege geen familie) wat bestek in onze sokken gestopt. En Toon heeft ergens anders wat glazen in zijn goochelaarsjas gestoken.

Maar dat wou ik allemaal niet vertellen, wat moeten jullie wel denken. Toch heb ik het zelf nooit gedaan, behalve dan die knikker, dat mes, die vork, die lepel en dat lepeltje. En er is nog wel eens iets gebeurd: de broer van een dierbare vriend, die ik eigenlijk niet zo goed kende (de broer!, de dierbare vriend natuurlijk wel) vond mij 'in zekere zin' leuk en opeens kreeg ik daar, via die vriend, een jas van, echt een mooi ding, met rode ruiten en een wollen kraagje en er zat een briefje bij van euh... 'dacht wel dat je er leuk mee zou staan', het was ook echt mijn soort jas, dus ik was heel blij, maar na wat navraag bleek hij die in een theater in Gent van een kapstok te hebben gepakt en zijn eigen jas ervoor in de plaats te hebben gehangen ('een klein, maar met plezier gedaan offer'). Ik wist niet goed wat ik ermee aan moest (behalve aandoen en dat heb ik jarenlang ook gedaan), maar ik was wel verveeld voor degene die die jas kwijt was (mocht deze dit lezen, ik nodig u uit naar de Stink voor jasje (liefst zonder manchetten, revers, knopen, of andere dingen die het duur maken)! ('The Sting' = mijn klerenwinkel) (ik ben geen autist ofzo, maar zeer eenkennig))

Wat ben ik weer aan het raaskallen: o ja, we gingen dus naar Brussel omdat F'y het een of andere getingel wou aanhoren en ik naar Waterstone's en Sterling wilde en natuurlijk naar de Hong Hôa en daarna naar de film, welnu: dachten jullie het al of niet, maar ik heb op een avond tijd mogen boeten voor al mijn zonden (gedane en toekomstige):
In de Hong Hôa, dat al meer dan 10 jaar mijn vaste Vietnamees is en waar ik bij binnenkomst al een jaar of 10 begroet word met 'Ah! Coucou! Une soupe aux nouilles avec des raviolis de crevettes et un plat de vermicelles au boeuf à la citronelle?' met als enige variatie daarop de laatste tijd 'Et pour monsieur?' (We komen er haast nooit meer -in Brussel helemaal bijna niet meer helaas- en F'y neemt altijd iets anders, de gekke dodo) was het een heel andere mevrouw die zei dat soep én hoofgerecht veel teveel was en dat ik moest kiezen (!!!???) en hoe ik ook protesteerde, ze weigerde allebei op te schrijven!, bovendien bestond die 'plat de vermicelles' niet meer, je moest er nems bij nemen (van teveel gesproken!), het deksel van de suikerstrooier vloog eraf zodat ik de meest gesuikerde jasmijnthee aller tijden heb gedronken (8 kopjes lang, want -dat moet gezegd- ik kreeg een enorme pot - het werd wel met elk kopje iets minder stroperig), maar het allerergste moet nog komen: terwijl de muziek me er in al die jaren nooit op wat voor manier dan ook heeft getroffen, was het nu jazz. Ik zweer het jullie! In de Hong Hôa.
Jazzliefhebbers (F'y vond het 'dat is gewoon loungy jazz, dat is muziek die toch echt niemand kan storen', ik riep: 'mij wel!!!') zullen het aanstellerij noemen, maar ik had op slag zo'n enorme migraine dat ik mijn eten bijna niet meer kon opeten.
Ik zei: "Restaurants die zulke muziek opzetten moeten maar ineens 'Dafalgan Bruis' op de drankenkaart zetten. 5 minuten later zei ik: 'Ik bedoelde Dafalgan Codeine.'
Kortom, F'y was blij dat hij naar z'n optreden kon en ik liep naar 'UGC De Brouckère' voor 'Il y a longtemps que je t'aime'.

En bla, bla, bla. (de film). Omdat me dat leuk leek was ik op de allereerste rij gaan zitten (F'y wil dat nooit, dus ik moest ervan profiteren dat ik niet naast hem wou (kon) zitten en ik moet zeggen; hyper leuk, behalve de close-ups (cameraman leek dan nogal de bibber te hebben gehad) en je moest ook een hoop ooggymnastiek doen om beeld en ondertitels tegelijk te zien (was eigenlijk niet nodig maar ik ben verslaafd aan ondertitels) en de film, daar zal ik het later over hebben, maar ik vond het tamelijk matig. Grappige stukken af en toe.

We hadden afgesproken in de Cobra Bar en ik had een massa boeken bij me die ik uitgebreid moest bekijken (en me inhouden om ze tegen mijn neus te houden) en tegelijk zat ik aan Engeland te denken, die me - o, jaren en jaren en jaren geleden, Eric, Eric, denk niet dat ik niet aan je denk, uitzonderlijke jongen- in de Cobra Bar introduceerde en op F'y te wachten dus naar de deur te kijken en wie anders komt daar opeens binnnen dan mijn broer!!!!
Ik veerde recht maar hij reageerde niet dus ik zakte half weer neer, denkend 'kan dat nu? kan dat een andere jongen zijn dan Bart?'. Ik glimlachte zo'n beetje naar hem om een reactie uit te lokken en hij glimlachte terug, exact op de Bart-manier, die wat dromerige, plots oprijzende glimlach van hem, en ging toen aan het tafeltje naast me zitten met zijn vrienden. Ze spraken Frans. Nog voor ze de kaart hadden kunnen bekijken kwam de baardige Cobra heer vragen wat ze wilden hebben en zonder verpinken zegt 'Bart': 'Un jus de poires'.
Nu zat ik die jongen al de hele tijd aan te staren, maar toen zei ik echt hoorbaar: "gloeps!". De jongen keek me wat bevreemd aan en ik ben druk naar m'n broer beginnen sms'en over een perensap drinkende dubbelganger. En hij sms'te terug: "Ja, ze kopen dat speciaal voor mij in".

Maar kunnen jullie je voorstellen dat die baardige heer helemaal niet vreemd opkeek maar in een wip en een hip (of zoiets) terugkwam met "Trois vins rouges, un jus de poires!". En perensap ook gewoon op de kaart bleek te staan!
De wereld is toch gek!!!
Een half uur later (ik probeerde nu te lezen zonder de hele tijd te staren en te luistervinken) nam hij nog 'un petit jus de poires', zijn vrienden rode wijn. Als hij niet op Bart geleken had had ik hem alleen al om dat perensap geniaal gevonden. Ook al is het niet ongewoon, blijkbaar, als het op de kaart staat en zo. Hier in Limbabwe maak je nooit eens zoiets leuks mee, het schokkendste van een drankenkaart is hier als er 'cola' staat en je krijgt pepsi (ondrinkbaar bocht).

Toen kwam F'y binnen, hij had het leuk gehad en vertelde voor zijn doen veel, tot opeens: "Huh?". Hij had mijn broer ook in het snuitje gekregen die van het toilet kwam. Hij zei: "Is dat nu niet helemaal Bart? Haar, stoppelbaard, kleren, ogen, lichaamsbouw, lengte, mimiek, manier van lopen en al?!". Ik fluisterde: "Hij drinkt perensap!". Dat vond F'y maar niks, al was hij ook verrast dat het bestond.

Soms zie je wel eens iemand die hard op iemand lijkt, maar zo... Echt heel bizar, zo'n exacte kopie. We probeerden niet de hele tijd te staren, maar dat lukte niet echt goed, je probeert toch de 7 verschillen te ontdekken, maar vonden er niet eentje (behalve dat Frans)

De muziek was vreselijk btb in de Cobra Bar. Jazz en blues. Maar F'y was blij en ik had de titel 'kniesoor van de avond' daarvoor al verdiend. "Sterf in stilte", zei onze leraar Latijn altijd.

20:04 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

perensap lang geleden verkochten ze in de delhaize kleine flesjes perensap. Kocht ik toen wel regelmatig. lekker zoet. Onlangs heb ik perenconfituur gemaakt, ook heel lekker.

Gepost door: fatima | 31-03-08

Saskia! Sorry dat zo lang niets liet weten.

Maar ze zoeken terug mensen voor Lingo!! :)

Gepost door: Daan | 11-04-08

De commentaren zijn gesloten.