07-02-08

autokeuring

en nu moet ik voor de tweede keer op 4 dagen tijd naar de autokeuring. Young Twinkers werd zaterdag 4, en hij moest voor die verjaardag z'n eerste keurinkje ondergaan. Ik hed hem woensdag bij de garage binnengebracht voor een "groot nazicht", ik had hem gewassen en opgeblonken en gestofzuigd en vanbinnen geurde alles naar jasmijn. Toen we de keuring binnenreden had hij zijn guitigste snuitje op en toen ik uitstapte omdat de keurder hem even wilde overnemen, stond ik à la James Dean tegen een muurtje geleund, volkomen tevreden en vol vertrouwen, klaar om de complimenten ("Perfecte staat! 4 jaar! En nog als nieuw!") bescheiden af te wimpelen.

Ik werd een beetje onrustig toen de man de rechterachterband begon af te laten. "Hij heeft wat weinig contact met de weg hier, om zo te zeggen niks. U kon even goed met een driewieler rijden. Waarschijnlijk heeft u de band veel te hard opgepompt?". Ik dacht even: "Moi?", want ik kijk altijd in het boekje hoeveel het moet zijn en pomp precies tot daar, maar tja, misschien is het boekje verkeerd dus ik zei luchtigjes: "O ja, dat kan wel..." en dacht: "En nu huppekee!".

Maar het wat aflaten van de band had geen enkel effect. De band raakte het wegdek nog steeds nauwelijks aan. Dat was dus grondig mis. Met het blote oog zag je niks, hij leek gewoon, maar op de meetband bleek dat de band eigenlijk lichtjes boven de weg zweefde. Niks contact.

"Dat wordt terugkomen", zei de man. Ik: "Huh???". Toen moest ik de Twinkers nog boven de onderzoeksput rijden en daar ging het nog meer mis. De voorbanden hingen scheef naar binnen, waardoor de binnenkanten van de voorbanden tot op de draad versleten waren. Ik schrok me te pletter toen ik het zag. En weer: gewoon op straat zag je niks, maar ik mocht even in die put en daar was het wel heel duidelijk: zo scheef als Pisa en knallensklaar versleten, die banden. "Levensgevaarlijk", zei die man.

Dus ik kwam buiten met een rode kaart: "verboden tot verkeer". Ik mocht naar de garage rijden en terug naar de keuring, verder niks.

In de garage dachten ze dan nog grappig te zijn: "Je moet dat toch niet zo zwaar opnemen, op de keuring zeggen ze altijd vanalles, slaat nergens op." en toen: "Oei, een rode kaart...!" (ik wapperde met het ding) en toen: "Ja maar, je hebt niet gezegd dat je naar de keuring moest!". Ik zei: "Is dat een reden om me met een levensgevaarlijke auto de straat op te sturen?". "Och, och, dat gaat allemaal niet zo snel.

Gisteren ben ik hem dan gaan halen (ze zouden bellen als hij klaar was en uiteindelijk heb ik gebeld wat tot een "Oei, ik was helemaal vergeten u te bellen!"-uitspraak leidde, en: all hail!, uit eerlijke schaamte hadden ze met wat korting gegeven en moest ik "maar 340 euro" betalen (bovenop de 270 euro van het onderhoud)

Hoogmoed komt voor den val (lijkt het leidmotiv van mijn leven, dus nu ga ik heel onzeker op pad en zal vol faalangst naar de grond kijken tot ik de verlossende woorden hoor: "Perfecte staat! 4 jaar! En nog als nieuw!". Tot zo!

11:01 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.