19-07-09

omgeblogd

vrienden, het is nog niet echt een blog, maar ik ben omgeblogd naar
St. Vincent
(ben nog aan mijn eigen layout bezig, dus kritische webdesigners denk niet: wat is dat nu? die gebruikt hier gewoon een template! want ja, het is een template (Scruffy), in WordPress (niks mis mee! ik ben een grote fan) en verder zit ik nog nergens).

14:23 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-05-09

gek

Hoe toevallig de dingen toch altijd zijn. Ik hoorde daarnet voor het eerst "Chercheur de phrases" van de Franse slammer Grand Corps Malade, en wat slamt hij?

"Quand je trouve une bonne phrase, pour moi plus rien n'existe
Je ne vois plus, n'entend plus, je suis comme un autiste"

:-)

18:12 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-05-09

designers

ik zit in een klas webdesigners, want we volgen webdesign en beginnen het te kunnen, nu ja, het is gewoon grappig hoe ik wat ik vorig week maakte nu al niet zo goed meer vind, we leren enorm snel veel bij. Grafisch heb ik veel ideeën, maar ik ben niet sterk.

Deze week bleken twee van mijn klasgenoten ook enorm literair begaafd (net 2 van de grafisch sterksten - dat moet geniaal zijn als je allebei kan), ze schrijven.

En we spraken af om een literair salon te beginnen.

En ik dacht: vrienden, stuw elkaar voort, want er bestaat geen groter geluk dan dat van het woord.

Daar ging het vanavond in de filmclub ook over: kan kunst je het gevoel geven dat je niet alleen bent? De meesten vonden van niet ("dat kunnen alleen andere mensen"), maar ik vond van wel.

Instant geluk ook. Ik probeerde het uit te leggen maar kwam onbeholpen over. "De perfecte zin". Of een concert van Vincent Delerm of Bruce. Een lied van Cohen of van Vincent D. over Cohen. Een schilderij dat hyper mooi gemaakt is.

Maar de laatste tijd ging het ook over andere mensen. Sommigen (jullie, natuurlijk!) zijn zo geniaal!

Voor dinsdag veel oefeningen Photoshop, maar dit weekend en de hele volgende week wordt vooral volop programmeren. PHP is zo verschrikkelijk leuk!

Maandagnamiddag moet de hele klas iets liefs zeggen over de hele klas (bij "Sollicitatietraining"). Iedereen over iedereen. Ik ben doodsbang dat ze allemaal dingen gaan zeggen over mij als "een heel braafje", "let altijd goed op", "werkt goed mee in de klas", "doet haar best", "is altijd goed gezind" enz.

Uitzinnig, wild, onafhankelijk, onbegrensde verbeelding, "Queen of the Bongo"... Het zijn maar een paar tips. "Een meisje dat haar Snoopy-T-shirts nog draagt".

0 op 20 denk ik voor PHP als meester K. zou weten dat ik nog altijd een Skynetblog gebruik...

22:44 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-05-09

Sporadicus

Daarnet ging ik naar de videotheek omdat dat de enige plaats is in deze godvergeten uithoek waar je Ben & Jerry's kan kopen, een al te luxueus dessertje, maar enfin. New York Fudge etc. En Half Baked.
Ja, het is tamelijk ver dus ik heb er ineens genoeg genomen voor elk zielig moment van de volgende weken.

Maar hoe gek de wereld in elkaar zit: gisteren zei mijn klasgenoot A. dat ik "Gomorra" moest lezen van euhm ah. Ik had daar nog nooit van m'n leven van gehoord (wel van Gomorra maar niet als woordspeling op 'camorra' en niet van euhm ah) , maar wat was in de videotheek zowat de eerste dvd die ik zag staan? Het boek bleek al verfilmd op -wat voor mij lijkt- één dag tijd!

Ik heb het niet genomen omdat ik niet graag naar dingen kijk waarin wordt geschoten of gevloekt en van dattum. Niet dat ik weet of erin geschoten en gevloekt wordt, maar het leek me nu ook niet bepaald een romantische komedie.

Ook gek: F'y en ik hadden het tijdens het avondeten over 'kosjer' vis-à-vis 'halal' en in de videotheek stond ook een zogenaamd 'ontwapenende maatschappijkritiek' die 'kosjer & halal' heette.

Omdat het 1 mei is (een strijdbaar 1 mei, kameraden!) heb ik "La vie sexuelle des belges: la fermeture de l'usine Renault à Vilvorde" genomen. En ja: ik heb een Renault. En ja: ik ga me daar rotslecht over voelen. En ja: ik zal daarna komen aandraven met het excuus dat geen enkele autofabrikant erg kosjer is.

Maar young Twinkers blijf ik zachte blikken toewerpen, vooral nu. Hij is een paar weken geleden aangepakt door een totale gek, hij is erg gehavend (gestampt, ruitenwissers afgebroken, motorkap volgekrast met idiote tekeningen) en ik heb de pecunia niet om hem te laten oplappen. Mijn hart krimpt nog altijd ineen als ik hem zo zie staan.

Nu ja, daar wou ik niet over zeuren. Je zou denken dat ik het al druk genoeg heb met mijn (gebrek aan) gezondheid. Echt goed gaat het niet, ik ben van chemo veranderd en dat valt lelijk tegen. En ik heb nu een portacath in mijn schouder die me pijn doet en enorm stoort.

9 jaar, dat heb ik dinsdag "gevierd". Andere jaren ben ik dan tevreden en trots, maar nu was ik alleen maar wanhopig. Ik heb er zo verschrikkelijk genoeg van.

Maar Daan is gekomen (:-)) en ik moet (ook van mijzelf) ophouden er niet meer in te geloven. No Surrender, natuurlijk, nooit, dat heb ik ook aan W. beloofd, dus er is geen sprake van. Maar de laatste tijd begon ik te denken (shame on me! shame on me!) dat 'surrender' was: een nieuwe portacath laten plaatsen. nieuwe chemo in mij laten spuiten.

Mijn klasgenoot A. heeft vreemd genoeg een roman geschreven over iemand met K. Vreemd genoeg wist hij exact wat ik bedoelde (de roman is helemaal verzonnen, hij kent niet echt van nabij iemand met kanker) met dat ik vaak denk dat het een straf is. Voor mij bedoel ik. En niet rationeel, natuurlijk niet. Het idee is absurd. Dat ik mijn leven verknoeid heb, door niet hard te studeren bvb. en dat ik er daarom geen recht meer op heb.
Hij (A.) begon er zelf over, dus het is blijkbaar niet zo vreemd dat ik zo'n dingen denk, ook al zou ik het totale onzin vinden als iemand anders zoiets zei en ik vind het van mezelf ook onzin en toch zit het in mij, net als andere dingen die ik denk als ik wanhoop: 'iemand haat mij' bijvoorbeeld. Iemand blijft doorgaan tot ik definitief op mijn neus ga.

Daan zei: waar je je het ergst voor schaamt in je leven moet je overal rondbazuinen, dan hoef je niet bang meer te zijn dat iemand het ontdekt. Dit hierboven hoorden tot mijn beschamendste gedachten.

Het allerbeschamendste van mijn leven kan ik nooit iemand vertellen, alleen Daan weet het en voor geen geld van de wereld openbaar ik het. Als ik eraan denk verga ik van verdriet, ook daarom kan ik het niet zeggen, ik zou totaal instorten. Dus denk ik er niet konkreet aan, alleen als iets dat niet te levendig mag worden herinnerd.

In de klas (nog tot eind juni les) is het heel leuk, maar heel zwaar. We hebben les van half negen tot vijf en 's avonds hebben we nog massa's dingen te doen, waardoor ik vaak tot middernacht of later zit te klungelen. Elke keer dat ik lessen mis door ziekenhuis kom ik nog zwaarder in de problemen omdat ik dan zoveel moet inhalen, bovenop het gewone werk en zgn "ziek zijn" en de hele rotzooi. Dok vindt dat ik teveel hooi op mijn vork neem, dat klopt ook, dat voel ik, maar ik moet het volhouden. Ik wil echt geen dwaze baantjes meer. Klantendienst plantendienst.

Nog heel vreemd: in de auto naar de videotheek stond de hele tijd Vincent Delerm op en de tweede film die ik zag staan was iets met Fanny Ardant.
Et moi.

kus.

23:10 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-04-09

stress

wat een toestand, al een week examens en eindwerken... ik ben prikkelbaar, nerveus, ik bibber in de klas harder en harder als mijn beurt voor de presentatie nadert, ik ren over en weer naar de toiletten en denk 'jee, waar is dit nu voor nodig?'

ik heb nog nooit examenstress gehad, en werkstress al zeker niet.

nu ben ik van ziekenhuis veranderd en van dok. Vrijdag had ik een shockerend gesprek. Ze is heel competent, dat weet ik zeker, dus ik kan niet eens denken "dat mens weet er niks van"En het gekke is dat ik door moet, door met die examens en eindwerken. Zelfs 's nachts (zoals nu) (computer werkt traag en ik tik terwijl ik wacht). Ik heb geen tijd om ook maar even te denken aan de verschrikkelijke angst die ze in mij heeft geplant.

Ik red het wel hoor. Denk ik. Maar met andere stress erbovenop is het een beetje veel. En gewoon al het idee dat ik op 16 april weer een portacath moet krijgen - op dit moment denk ik dat ik nog liever van het dak spring dan dat.

Ik werk aan mijn eindwerk en denk aan de portacath. Omdat dat zo dichtbij is richt ik alle angst en afgrijzen daarop. Tegelijk denk ik "kom op, doe het met doodsverachting!"

Ja.

No Surrender. I'ld rather die.

02:08 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-03-09

onMouseOver

donderdag had ik tot ik weet niet hoe laat zitten blokken voor mijn examen, ik viel bijna van mijn stoel. het examen was van xhtml en css.

ik poetste mijn tanden en kroop in bed en toen ik nog een tijdje had gelezen werd F'y opeens wakker (waarschijnlijk woelde ik tegen zijn rug met mijn boek). Ik bedacht opeens iets dat zo eenvoudig was en toch zo geniaal dat ik zelf niet kon geloven dat niemand er eerder aan had gedacht! Ik zei: "Weet je, als je wil kan ik je zo van kleur veranderen.". Hij was stomverbaasd en vroeg: "Huh?" en ik zei: "Da's hypergemakkelijk, ik verander gewoon je code...".

Nu, terwijl ik dat zei begon het me ook wel langzaamaan te dagen dat ik iets vreemds aan het zeggen was, maar ik maakte toch maar m'n zin af omdat ik nog niet helemaal zeker was dat het vreemd was. Omdat ik me een paar ogenblikken daarvoor nog zo slim voelde!

Maar nu proest ik het telkens uit als ik hem zie. 't Idee dat hij helemaal #FFFFFF zou zijn (wit) of #000000 (zwart). Of dat ik hem een radiale gradiënt zou geven!

Het gekste bedacht ik opeens daarnet: bij 'onMouseOver' wordt hij dubbel zo groot en helemaal bol!

F'y kan er al lang niet meer mee lachen moet ik zeggen.

19:09 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-03-09

dag

net wilde ik beginnen fulmineren over deze ongekende rotdag toen ik onderaan mijn vorige post "Vincent Delerm" zag staan - dat heb ik nog helemaal niet verteld!

Bénabar op 20 februari was geniaal, maar "Vincent" (omdat ik zelf geboren ben op St. V. en omdat ik platonisch totaal in de wolken ben over hem mag ik hem wel zo noemen vind ik) de volgende dag was gewoon betoverend, ik heb zelden zoiets moois gezien (niveau glasramen van Chagall - zo verbijsterend mooi) en zeker nog nooit zo'n mooi optreden. Dus, als jullie de kans hebben: ren erheen! Tenminste, als je bereid bent op onschuldige wijze totaal en hopeloos verliefd te worden, wat op zich een gruwelijke zaak is (niet omdat het hopeloos is, maar omdat... nu ja, ik kan het niet uitleggen. Je vraagt je bijvoorbeeld af waarom je zelf nog nooit verzucht hebt dat er in Napels zo weinig plaatsen zijn om te gaan zitten (à Naples il y a peu d'endroits pour s'asseoir) - als ik dat nu doe is het totaal nep, alsof ik zelf niks kan verzinnen.

Op school is het leuk - alleen ben ik wat gefrustreerd omdat ik niet kan tekenen. Op papier wel, tenminste: leuk genoeg, maar in Fireworks/Photoshop/Flash lukt het niet, vooral niet met die ellendige 'pentool'.

De laatste keer dat ik volledige dagen les volgde was tijdens mijn opleiding voor Telenet. Ik weet niet of het daaraan ligt, maar ik mis Daan elke dag.

20:05 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-09

hondje

Virolai is meer en meer bij mij. Vreemd (nu ja) genoeg wordt het moeilijker en moeilijker haar in Donkey achter te laten, maar omdat ik nu terug "naar school" ga, kan het moeilijk anders, ze kan hier niet de hele dag alleen zitten, nu ja, dat kan ze wel maar er zijn de omstandigheden, maw de kat...

Als ik naar huis rij zonder haar moet ik de stereo heel luid zetten (iPod aangesloten op boxen bedoel ik, hoe ouderwets klinkt stereo!) en liedjes meebrullen (Tatu is ideaal) of ik heb de indrukviri dat ik instort, letterlijk, dat mijn lijf in elkaar klapt en ik alleen maar kan gillen, totale paniek. En zo had ik laatst met t.A.T.u. een vreemde belevenis. Het ging van "If they hurt you, they hurt me too" (uit "All About Us) en hoe banaal ook die zin, ik besefte opeens dat het me wel plezier zou doen als iemand dat tegen mij zei. En dat ik niet zou weten wie dat zou zeggen, F'y bijvoorbeeld vindt dat ik maar voor mezelf moet opkomen, als iemand mij kwetst heeft hij daar niks mee te maken, ik ben volwassen en sterk genoeg en anders moet ik maar relativeren.

Maar ik wil het nu graag zeggen, vrienden die ik graag heb: if they hurt you, they hurt me too.

And I can hurt them much harder.

Maar ik ben niet in een oorlogszuchtige of defensieve stemming hoor (weg met defensie, btb!). Integendeel, ik ben moe maar tevreden. Sinds een week volg ik full-time les, "webdesigner", en het is dolle pret. Echt, ik vind het hyper leuk. Het is wel verschrikkelijk zwaar, het tempo ligt heel hoog, ik ben grafisch heel zwak en ik ben vlugger moe dan iemand anders, chemo en een hoop zorgen.

Over de chemo o.a. En over de hele kloteziekte. Die Gemzar lijkt geen snars te helpen en vorige week had ik zoveel pijn. Daarover ben ik redelijk wanhopig.

Het is allemaal moeilijk met elkaar te rijmen. I get knocked down, but I get up again, nog zo'n auto-hit tegen Virolai-gemis. O ja, zij zou wel bijten als iemand me kwaad deed. Met haar lief snufferd. Met haar trouw hartje. Niet iedereen denkt er zo over, maar ik ben er zeker van: een meisje heeft een hond nodig.

Ik ben er alleen nu niet zo zeker meer van. Noch van dat "get knocked down", noch van dat "get up again". Het gaat even niet over drijven of zinken, hoe heet dat weer als je tussenin dobbert?

Gisteren moesten we de HTML-code schrijven voor een tabel van 8 op 8 cellen en ik had 197 fouten! Ik viel bijna flauw! (Overal de </td> vergeten, dat komt ervan als je niet braaf eerst <td></td> schrijft en je rommel daar tussen zet!
Vandaag opnieuw (na meer dan 25 jaar!) geleerd hoe je een doos tekent volgens de regels van de perspectiefkunst. Pjoeh!

Nog 4 maand les, elke dag van half 9 tot 5, en dan 6 weken stage. Ik hoop dat ik het kan.

Morgen komt m'n F'y terug uit Nîmes en gaan we naar Bénabar en zaterdag oh! ah! Vincent Delerm! Soms kan je toch gelukkig zijn (en zaterdagavond nog meer!)

Ik zou gewoon zo graag gewoon, gewoon, gewoon een normaal leven hebben. Het is allemaal een beetje veel, Vincent Delerm enzo... :-)

22:34 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-02-09

lollig

Ik wou iets grappigs schrijven, maar heb het terug gewist. In andere omstandigheden zou het een onschuldig lolletje geweest zijn over een voormalige Sovjetrepubliek waar iedereens naam op dezelfde letters eindigt, maar nu wil ik echt niet op een hoop gegooid worden met het slag volk dat meer en meer opduikt, mensen die iets 'grappig' of 'gevat' vinden als het grof, kwetsend of shockerend is. Die anderen verwijten "niet te kunnen relativeren" of "lange tenen" te hebben en "geen gevoel voor humor".

Welnu, sommige dingen zijn gewoon niet grappig en niet te relativeren.

In Knack wordt het mooi "medialompheid" genoemd, maar het is angstaanjagend in welke mate dat algemene volkslompheid is geworden en welke lompheid was er het eerst?

Tweede ergernis: als iemand intelligent is, geleerd en wijs, dan wordt die belachelijk gemaakt en verguisd. Tenzij hij/zij zichzelf tot nar maakt.

Meehuilen met de wolven, meelopen met de meute en verscheuren, de zwaksten en kwetsbaarsten het eerst.

16:11 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-02-09

rondjes

ahoj vrienden!

straks (14 uur) moet ik onder de PET-scan, dus moest ik vroeg op om nog iets te eten (voor 8 uur), want ik moet er nuchter verschijnen. Ik ben met een nieuw soort chemo begonnen, drie weken geleden, de Xeloda werkte niet meer (na 6 jaar min of meer trouwe dienst) en nu krijg ik Gemzar, om de 14 dagen in baxtervorm. Dat valt dus lelijk tegen (om de 14 dagen naar Jette ipv om de 3 weken, het lijkt een klein maar is een groot verschil).

Ik heb al lang niks meer geschreven en het verontrust me dat ik voor de rest ook helemaal niks gedaan krijg. Natuurlijk had ik rond kerstmis de windpokken, waar ik echt ziek van was, daarna heb ik een longontsteking gekregen (wat blijkbaar bij volwassenen vaker gebeurt, longontsteking na pokken), dus ik was niet helemaal op peil en dan zijn we voor m'n verjaardag een week naar Portugal geweest (hyperleuk, wel helemaal verregend...), misschien is het, ook met het heen-en-weer gerij naar Jette, wel tamelijk normaal dat ik de laatste 6 weken helemaal niks lijk te hebben gedaan... Maar het bezwaart me, vooral omdat ik steeds meer op mijn kop krijg van allerlei mensen dat ik "niet communiceer", ik bel nooit, ik mail niet terug, ik laat nooit iets weten...

Op normale dagen, dat ik thuis ben en niet met hoge koorts in bed lig, zit ik geen moment stil. Het huishouden, de boodschappen, koken, de paarden... De hele dag ben ik bezig en toch heeft het huis er nog nooit zo slordig bij gelegen. Elke dag is er zoveel afwas en was, ik word er gek van. De badkamer, de woonkamer, de keuken, alles is op 1-2-3 weer zo vuil als iets, echt. Ik ben geen maniak ofzo, maar het is gewoon zo. Je strijkt een hele namiddag om "erdoorheen" te komen en de volgende dag ligt er weer zo'n mand.

's Avonds zit ik te breien en F'y valt in slaap voor televisie. Hij is ook ontevreden omdat ik "niks meer doe".

Ik begrijp het niet, ik heb het veel drukker dan toen ik nog werk had (ja, ik ben werkloos ook ondertussen). Hoe kan dat nu?

En ik schrijf niks, niks, niks. Terwijl ik dacht dat dat goed zou kunnen nu ik niet moet gaan werken. Gewoon halftijds, doorschrijven in de hoop dat er iets behoorlijks uit komt. Ideeën genoeg maar geen tijd.

De stress verhoogt bij elke keer dat iemand zegt of mailt: "Jij laat ook nooit eens iets weten". Nee, dat is waar. Maar ik weet gewoon niet hoe of wanneer.

08:58 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-12-08

vrolijk kerstfeest!

vrolijk kerstfeest vrienden!

ik heb lelijk de windpokken, dus al mijn zorgen over kerst dit jaar gaan op in koorts, hitte en niet weten waar kruipen van pijn en gekriebel.

straks toch even naar broer & balklan, zetel en warm deken liggen er klaar en ik neem al mijn koortsweerders mee. wat een toestand! (ik heb het van igor en pia gekregen dus daar is iedereen immuun)

veel plezier, leuke pakjes en lekker eten wenst jullie, 38,2° l'après-midi, jullie dienaar

14:56 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-12-08

gros nounou

Mijn oudertjes hebben vandaag hun hengst Guenillou moeten laten inslapen, de Poitou-ezel die ze al het langst hadden.

Ik heb nog ergens een foto van toen hij er pas was, hij nog wat onwennig, ik met mijn armen stevig om zijn massieve nek geslagen.

In gedachten doe ik dat vandaag voor het laatst. Dag lieve Nounou, dag grote en brave jongen.

20:13 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-12-08

kerstfeest

Ik ben in de hele familie de enige die kerstfeest leuk vindt, maar dit jaar zie ik er zo tegen op. Bij m'n broer wordt het zeker leuk (kerstavond met mama, papa, broer, sue, igor en pia en hoop ik m'n F'y want die zit nog altijd vast in Maine), maar kerstdag komt F'y's familie hierheen en ik heb een absolute hekel aan zijn jongste broer, diens vrouw en ik ben nog altijd (en steeds erger) kwaad op F'y's oudste zoon, de vernieler van mijn Twingo.

Ik hoop dat ik de twee eersten nooit meer moet zien en de laatste de eerste maanden/jaren niet. Niks vrede op aarde. Ik vind het zelf erg, maar te horen krijgen dat je je opgedrongen hebt, dat je je valiezen moet pakken en verhuizen, dat je "met je poten" van F'y af moet blijven en dat je een "stomme trut" bent (en dat allemaal zonder enige andere aanleiding dan dronkenschap), dat kan en wil ik niemand vergeven. Ook niet met kerstmis.

Na drie weken garage had ik young Twinkers terug en na 50 km begaf hij het weer, knarsen, rammelen aan alle kanten en een levensgevaarlijk gevoel. Een auto die ik nodig heb in dit godvergeten gat en die een stomme idioot onder invloed van drank en drugs opzettelijk kapot heeft gemaakt. Daarom moet hij uit mijn buurt blijven, hoe vaak F'y ook spreekt over 'relativeren' en 'niet dramatiseren' (zonder enige vorm van rijbewijs is dit al zijn vijfde wrak, derde vluchtmisdrijf en hij heeft in de zomer een week in de gevangenis gezeten voor brandstichting bij nacht - ik denk dat het tijd wordt om een en ander te dramatiseren).

Jullie zien, ik ben helemaal niet in kerststemming en ik vind het zelf stom want ik ben enorm opgedraaid aan het geraken.

Zo, vanaf nu denk ik nooit meer aan die hufters. Kerstfeest hiephoi!

22:27 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-12-08

de bedenkers

Toen ik gisterenavond de was in de wasmachine stopte dacht ik opeens "Dat is toch iets handigs, zoiets zou ook voor afwas moeten bestaan...". En toen dacht ik aan ronddraaiend, rondgezwierd wordend, servies, brekend en knarsend in de trommel en toen dacht ik: "Nee, het zou dus anders moeten, in een soort van statische rekken waar alleen het water rondstraalt en wirrelt en al het vuil eraf spuit en dan kan het afdruipen in die rekken, of misschien zelfs warme lucht blazen zodat je afwas droog uit de machine komt."
Even was ik bijzonder tevreden over mezelf.

Good morning Columbus!

19:23 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-11-08

stash

ik ben zo druk aan het breien dat alles erbij inschiet, ben zelfs lid van de "Bruce Springsteen Knitters" en van "Knit and trot".

Het komt natuurlijk doordat kerstfeest met rasse schreden nadert, had ik die Handmade Pledge maar nooit afgelegd!

F'y is pas terug uit Arizona en hij moet al terug weg, die dwaze F'16's (althans 4 ervan) staan met scheuren en barsten en motorpech in de Staat Maine. Zo kan ik wel zonder enige remming het huis volleggen met wol, wol en nog eens wol.

Ik ben aan 4 dingen tegelijk bezig en weten jullie niet wat? Vanmiddag heb ik nog wol bijgehaald voor een vijfde en toen kreeg ik ook bericht van de "mystery knitters" (je krijgt een klein stukje beschrijving per week en weet niet wat je aan ht maken bent) dat het volgende project NU begint. 6 breiwerken dus. Gelukkig heeft Fatima me zoveel naalden gegeven!

19:25 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-11-08

barack

groepje mensen deze morgen

ik: wisten jullie dat er in de Verenigde Staten al 6 baby's Barack zijn genoemd?

anderen: oh nee, hoe belachelijk! de mensen zijn zo'n nalopers! hoe stom!

ik: en in België is nu ook al één kindje Barack genoemd

anderen: oh nee, hoe belachelijk! hoe stom! hoe dwaas!

ik: ja, de jongste kleinzoon van Louis Michel

anderen: (druk opgewonden gepraat)

ik: Barack Michel

maar niemand hoorde het omdat ze zich zo druk zaten te maken.

Dat is de laatste keer dat ik een mop vertel!

21:41 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-11-08

Wanhoop

Ik lees "Wanhoop" van Vladimir (!) Nabokov. Als ik ooit een zoon heb noem ik hem Vladimir, Vladimir Schoofs. Klinkt toch niet zo slecht he? Nu ja, waarschijnlijk eerder Bruce Benedict Miami Steve Vladimir Schoofs. De mensen zouden toch maar Vlad zeggen...

Ik heb de hoop nog niet opgegeven eigenlijk. Soms ben ik wel totaal wanhopig. Als je een massa geld hebt kan je zo ergens een kindje adopteren of iemand betalen om er eentje te krijgen voor je. Iemand zoals ik, met een slechtbetaalde job waarvan ik bovendien ben ontslagen en een kapotte auto (ben extreem overstuur maar hou me groot - young Twinkers was mijn enige "room of my own", op wieltjes bovendien - ik had hem bovendien nodig zoals hij mij en wat er is gebeurd, eigenlijk, is dat hij is gepikt en kapot gereden), kan alleen maar hopen dat er ergens ooit een wonder gebeurt.

Nu ja, "Wanhoop" verrukt me op dit moment niet zo als verhaal, maar het gekke is dat het vol geniale zinnen staat, de ene na de andere. Echt vreemd. Het tegengestelde van een zebra eigenlijk: dat dier is als geheel geniaal, maar elke streep apart is een beetje saai. (Sorry, ik ben de laatste tijd geobsedeerd door zebra's, zozeer zelfs dat ik het liefst zebra-oppasser in de zoo zou zijn - tot ik onder een olijfboom herder kan zitten zijn (Virolai doet het werk wel, die holt graag in een kringetje om andere dieren heen) met mijn breiwerk en Nabokov en alles en alles.

"Een monoloog onder vier ogen" is zo'n geniale ingeving. Geef toe, geef toe!

18:28 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-11-08

stom

de ene rijdt mijn Twingo kapot.

de andere zegt dat hij niet laf en lui genoeg is om te staken.

het grofste was vandaag op mijn bijna ex-werk. Een collega had Maus gelezen en begreep niet waarom de joden zo werden geviseerd. Een andere zei: "Misschien omdat ze zo lelijk zijn.".

maar ik heb Daan gelezen, mijn favoriete wereldkampioen, en hij zei dat boos zijn slecht voor je is. Bovendien niet leuk. De jongen is wijs en geniaal en zou in zijn eentje alle domheid van de wereld compenseren als hij moest (maar gelukkig zijn jullie er ook, fantastische vrienden!). Dus ben ik nu blij tegen wil en dank.

Mis F'y die in Arizona zit. Verlang naar dromen van een onbekommerd leven.

22:02 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-11-08

nabokov

Soms maak ik me druk over literatuur. Ik probeer iedereen Nabokov te doen lezen en ze willen niet. Het gaat zo van "pff, Lolita zeker?" en "bah nee, die dingen interesseren me niet zo".
Wat voor dingen? Wat voor dingen?

Gisteren bij mama en papa, ik over Pnin, ik dacht: dat is een makkelijk boek om mee te beginnen, papa was eens aan Lolita begonnen maar vond het "saai", dus ik probeerde over te brengen hoe grappig Pnin is, hoe aangrijpend enz. Opeens zegt mama: "Is hij goed?" midden in mijn zin. Ik: "Natuurlijk, de man was een genie!", maar nee, het ging over de kalkoen, een dood beest nota bene!, en ze hadden van m'n hele ge-Pnin niks gehoord.

Nu ja, het maakt niet uit natuurlijk, maar toch...

Nu hadden ze weer een kalkoen besteld, diertje leeft nu nog. Papa: "Die moeten we dan vlugger opeten want deze is helemaal taai door de diepvriezer". Mama: "Ik eet eigenlijk liever kip.", Papa: "Ja, ik ook.".
Ik: "Zeg dan dat ze die kalkoen levend geven!"
Papa: "Ja en die zelf slachten zeker, nee daar begin ik niet meer aan, al die vlooien!"
Ik: "Nee, laat die gewoon leven!". Ze hebben 2 hectare. Vol ezels, dit terzijde.
Daar was natuurlijk geen sprake van en mijn wanhoop kwam niet over. Een leven te kunnen sparen en dat niet doen...

Ik ben natuurlijk een tweezak, want meestal eet ik geen vlees maar soms wel, als het handiger is ofzo en dan lust ik het ook. Maar onderweg naar mijn (binnenkort ex-)werk rijd ik vaak een vrachtwagen met varkens of kalveren voorbij en dan heb ik spijt dat ik geen kalasjnikov bij me heb en dat ik een vuile lafaard ben die niks kan bedenken, geen banden kapotschiet, geen veewagens laat ontsporen en geen deuren openzet en die "als het handiger is" meeheult met de moordenaars.

Ik huil wel, elke keer. Ook dat is kanker.

17:03 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-11-08

kerstfeest

I Took The Handmade Pledge! BuyHandmade.org


als je op deze link klikt blijkt dat ik de 'Handmade Pledge' gezworen heb, maar ik bedoelde eigenlijk niet dat ik alleen 'handmade' zou kopen, maar eerder dat ik alle kadootjes zelf zou maken. dus vrienden, emigreer vlug zonder me jullie adres door te geven als jullie eraan willen ontsnappen.

nu ben ik wel even 'buiten strijd' door op m'n vingers te timmeren en in mijn slaap blijk ik heelder breiwerken te kunnen verknippen, dus het kan zijn -en vergeef me op voorhand- dat het maar héél kleine kadootjes worden. Bvb. een eimuts ipv een theemuts of een sloep voor je mannetjes van Playmobil in plaats van een replica van de Titanic.

vrienden, tot vloois, ik ben ziek (misselijk, hoofdpijn - hangt er iets in de lucht?) en werkloos (vanaf 10 december) - gelukkig heb ik het hyperdruk met mijn handmaid's tales.

20:04 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-10-08

miepie (préparez vos mouchoirs)

18:12 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-10-08

auto

Viri en ik gaan nu naar hondenschooltje "Muizenheide" - we zitten in A-klasje. We mochten wel examen doen donderdag voor B-klasje (jihaa!), maar ze droeg, zoals Bonpapa zou hebben gezegd 'de rode vlag' en dus waren we wijselijk thuis gebleven (maar zondag toch gegaan naar 'gewoon klasje' - nu moeten we twee weken thuis zitten kniezen -tot de Russen weer weg zijn- omdat de reutjes zich niet kunnen concentreren met dat schattig figuurtje dat opeens zo graag 'pup' wil) - nu ja: op de hondenschool stond een auto met op zijn achterruit een sticker "Dolf, mijn Golf" en op een andere "Raf, mijn Daf" - dat is daar dus blijkbaar 'en vogue', die naampjes, maar moet ik nu 'Pingo, mijn Twingo' op de mijne plakken? Zou toch raar zijn... Vooral omdat hij Kroestaljov heet (maar 'young Twinkers' wordt genoemd).

Dat deed me denken aan een andere bumpersticker en toen F'y en ik 's namiddags in de auto zaten met de Virsk om te gaan wandelen vertelde ik het hem: achterop een auto zag ik op een dag "Pépé à bord" geplakt.
Ik moest zo lachen dat ik aan de kant van de weg moest gaan staan. De tranen biggelden me over de wangen en ik hing dubbel geplooid op mijn stuur. Vooral bij het idee dat op F'y's auto ook te plakken.

Ik wou nog vanalles vertellen over mijn auto, maar ben dodelijk moe.

Kus

 

22:00 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-09-08

wurf?

Gisteren praatte ik met iemand over een 'conflict' dat ik al maanden heb en dat dit weekend opeens weer op de spits werd gedreven (de vervelende details doen er niet toe), waardoor ik van plan was een brief te schrijven om op beleefde toon elk contact te verbreken. Maar M., met wie ik gisteren praatte, zei: "Waarom zou je daar je energie in steken?". Ik zei: "Ze moeten toch weten waarom ik niet naar hun feestje kom?". Zij zei: "Dat weten ze zo ook wel.".

Ah.

Ik moest eigenlijk lachen. Hoe eenvoudig zijn de dingen soms toch.

Half heb ik nog wel zin om het ze nog eens goed in te zouten, maar och, ik heb wel leukere dingen te doen!

17:58 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-08

tumbling

Vrienden, zoals jullie misschien nog weten lig ik al van het begin van de zomer 'in lappenmand' (Viroliaans voor 'in de lappenmand') met mijn knie. Lopen en autorijden gaat wel (niet van harte), maar verder kan ik niks doen qua lichaamsbeweging (rennen, dansen, springen) omdat mijn knie nog altijd zo dik is 'als varken' en pijn doet bovendien.

Maar nu hoorde ik via via via dat 'tumbling' ook een sport is! En helemaal geen denksport als schaken ofzo, maar een echte sportsport. Het hoort bij turnen. Maar zijn er ook kampioenschappen van?

Zondag trainde ik voluit: eerst viel ik met zadel en alles van Kitty (ze was heel verbaasd) en deed me vreselijk pijn. Mijn voet werd meteen een dikke blauwe klomp. Daarna wilde ik de weide uit en struikelde over de schrikdraad, "krak!". Mijn enkel zwol op als een gek en ik raakte niet meer overeind, wat tamelijk vervelend was omdat ik bij elke poging toch recht te geraken een enorme schok kreeg van die è!'"!ç'("è(§'é" schrikdraad.

Ik vertel het een beetje ongeïnspireerd omdat ik al de hele week een bron van vermaak ben (en er delicaat over zwijgen kan niet want iedereen moet natuurlijk weten "waarom ik zo mank"), maar nu ik weet dat het een olympische discipline is neem ik het toch met iets beter humeur op.

"Ben je al naar de dokter geweest?" is dan de tweede vraag. Néééé!!! Dokters zijn leuk hoor, maar ik moet er morgen al zien (en kapper Erwin!) en ik ben een beetje doktersziek, overdosis enzo.

Ik heb eigenlijk helemaal geen zin om te gaan.

ps hier zien jullie de bolle kit2
'culprit' (ze deed niks hoor, behalve braaf staan wachten terwijl ik in alle richtingen stuiterde)

21:01 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-09-08

ramadan is hyper vermoeiend!

Die ramadan is hyper vermoeiend, toch als je dunne muren hebt! Voor dag en dauw wordt er met borden gekletterd, de kinderen -die het veel te vroeg vinden (en zij niet alleen!)- beginnen te brullen tegen de sterren op, de ouders beginnen te schreeuwen (Turks voor "Koppen dicht!" veronderstel ik), kinderen beginnen nog harder te brullen en ik vraag me af of ik niet beter ook zou opstaan. When in Rome, do as the Romans do (St. Ambrosius) en ik woon nu eenmaal in een Turkse straat.

's Avonds is het pandemonium op straat, we wonen naast de Turkse bakker met het beste ramadanbrood van de cité, en na zonsondergang begint het feestgedruis naast ons (maar dan slaap ik nog niet hoor! - de zon gaat &'§!@! al veel te vroeg onder, heej!!! natuur!!! de zomer moet nog komen!!! je bent iets vergeten!!!) en soms doen we een beetje mee (dadels, mja... linzensoep! jihaa!) en dan: totaal geen honger meer vanwege boordevol linzen (ik hoop dat mijn broer dit niet leest maar ik zou mijn eerstegeboorterecht zonder meer verkopen), soms nog wel "een kleine kadaïf" (het geniaalste gebakje).

De imam zingt meer dan anders en op straat moet ik me soms inhouden om niet te dansen en te springen of het refreintje mee te zingen, of liever "Li-la-li", want ik ken de woorden niet!

Hyper vermoeiend allemaal, dus ik kijk uit naar het einde ervan, zoals alle Romeinen hier! Maar ondertussen "neem ik vakantie in mijn straat", li-la!

10:38 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: l |  Facebook |

03-09-08

co columbia!

An is in Columbia, waar ze werk (vergaderen) en vermaak (rolschaatsen, dansen) probeert te combineren. Wat een eigenaardig land! (we skype'en). Zo was er laatst in Cali een bomaanslag, 4 doden en 28 gewonden. In de krant stond dat NA het voetbalnieuws.
Ik vroeg: "Is dat dan zo banaal?"
Zij antwoordde: "Nee, maar voetbal is belangrijker".

Nu ja, wat stond er bij ons op de voorpagina van De Morgen, gisteren (of eergisteren): "Bart De Pauw verlaat Woestijnvis".

Ben een week thuis omdat ik zo koortsig en moe was - vervelend want op mijn werk is het net zo druk. Ik ben ook wel ontgoocheld, na 2 maanden zonder "behandeling" had ik eigenlijk gehoopt helemaal opgefleurd te zijn. Maar vrijdag (overmorgen dus) moet ik al terug, bah, bah, bah! Eerst langs cardiologie, dan naar oncologie. Moet ik nu hopen dat de toestand van mijn hart niet toelaat de behandeling te herbeginnen of moet ik hopen dat mijn jong en krachtig kloppend hart (is het ook! het hangt gewoon graag de paljas uit op echografieën) prima in staat is nog meer vergif te tolereren? Wat is goed?

Ik denk er niet veel over na, maar ik voel hoe de donkere wolken zich beginnen samenpakken. Ik heb TOTAAL geen zin om te gaan. Ik ben geen patiënt! Er is een verschrikkelijke vergissing in het spel!

Bruce zingt hier net: "Two hearts are better than one - Two hearts girl get the job done". Ah, okee! Dat is dan ook weer opgelost! :-)

Soms geloof ik niet in het toeval.

11:15 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-08-08

sex and the theory

Weten jullie waarom ik zo stil ben - ik ben dodelijk vermoeid en weet niet goed welke kant ik op moet. Ik zou graag... Nee, ik zeg het niet, jullie zouden me maar uitlachen.

Ik heb Tata Tikkie (the good old Kittenish) verhuisd en nu staat ze hier 5 minuten vandaan, dat is gewoon geweldig. 's Morgens zie ik haar voor ik ga werken, 's avonds zie ik haar en vandaag ben ik er 3 keer langs geweest, ze hinnikt als ze me ziet. En Eva ook. Eva is haar nieuwe beste vriendin, een precies even oude warmbloed en het eerste paard in mijn leven waarvoor ik bang ben, maar het gaat al een stuk beter dan vorige week toen ze me aanviel (ik stuurde haar achteruit (nogal onstuimig) en dat vond ze TO-TAAL!!! niet leuk - nu "vraag" ik het stapje voor stapje en beloon - hehe, ik leer bij!)

Behalve uitgeput gaat het best goed (moe maar gelukkig etc), alleen mijn knie... Ik herinner me niet of ik heb geschreven dat ik een maand geleden was gestruikeld, maar die knie doet nog altijd gruwelijk pijn. Knielen gaat niet (gelukkig ben ik niet devoot, maar men moet toch ook eens ergens onder kunnen kruipen...) en hij is zo dik als een varken en het is alleen omdat dok had gezegd (3 weken geleden): als het over een week niet beter is moet ik er spuiten in zetten dat ik niet meer naar dok ben geweest ermee (sinds wanneer ben ik kleinzerig? sinds ze vorige keer in het AZ een naald hebben gebroken in mijn arm. en sinds ik vind dat ik genoeg geprikt ben voor de rest van mijn leven).

o ja, mijn onderwerp. Het is volkomen theoretisch hoor, maar wat vinden jullie van:

existe el amor platonico o es simplemente un amor irrealizado?

of wat van de volgende stelling:

platonic love is the perfect union of two analogue thinking systems and therefore is a much more realized love than your so called "real" love, which is nothing more than the collision of two randomly occupied bodies.

Ik weet het niet meer. Mijn personages voeren er verhitte discussies over, maar ik weet door al dat gediscussieer (blijkbaar mijn interne dialoog! :-)) totaal niet meer wat ik er zelf van vind!

23:59 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-08-08

Huh?

Een vriendin van me heeft een collega met kanker, dus ik vraag regelmatig hoe het met die collega gaat en altijd is het "goed" of "het is zwaar, maar het gaat" of "ze is stabiel, nu proberen ze een andere soort chemo" of "oh, het gaat al veel beter" (vorige week nog).
Maar nu blijkt die collega (hoorde ik toevallig, via een andere bron) al maanden dood te zijn.

 

15:33 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-08-08

body-brains

kitsas1

She's the body - and the brains!

Maar wie is dat vreemde figuurtje dan op de voorgrond?

21:54 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-07-08

vlad in d

nog even terzijde, jullie kennen intussen mijn verhaal met de schakende jongens, de silent knight and the boisterous one en opeens kwam de titel in mijn hoofd: "Vladimir in doubt", maar net als het wanhopige dramatische hoogtepunt "No! No! Vladimir, you're all wrong!" slaat dat nergens op, tenzij je Vladimir vervangt door "Camilla", mijn zgn. heldin (in doubt and all wrong), maar die naam past op een of andere manier niet.

Dat wilde ik eigenlijk vragen, vrienden... Zou het erg dwaas overkomen (insufferable presumption!) als ik haar Lolita zou noemen? "Lo in doubt" klinkt al veel beter. Zoveel mogelijkheden met die naam, terwijl Camilla alleen "Cam" of "Milla" biedt, totaal ongeschikt.

Het is toch, nu ja... F'y zei: "Er gebeurt niks in dat hele verhaal van jou, het is echt chick lit, van dat typische emotionele gedoe". Toen ik fronste zei hij snel: "Met een intellectualistische noot".

Intussen doe ik 3 weken over 1 zin, zoals jullie merken. Nu een wending waardoor Vlad echt "all wrong" werd en de zin alsnog paste. Hèhè.

Het allerstomst is dat het uiteindelijk in het Nederlands moet en dat ik voor mijn sleutelzinnen dus al in de problemen zit. In doubt, all wrong, a herrison, an eagle...

A sleeping Tom.

23:06 Gepost door saskia schoofs in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende